ΓΙΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ- Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

lakeside

Είναι καιρός τώρα που θέλω να σου μιλήσω για το χρονικό διάστημα που πέρασα στην Αγγλία ως φοιτήτρια μεταπτυχιακού, αλλά και για τους μήνες που έμεινα μετά στο Λονδίνο για πρακτική. Άλλωστε, είναι το χρονικό διάστημα που θεωρώ σταθμό στη ζωή μου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ήμουν 24 χρονών θυμάμαι και ήθελα πραγματικά πολύ να φύγω έξω για μεταπτυχιακό. Είχα αποφοιτήσει από τα ΜΜΕ Παντείου, είχα πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση σε διάφορα δημοσιογραφικά μέσα και ήθελα κάτι διαφορετικό. Τότε λοιπόν, το αποφάσισα. Θα πήγαινα Αγγλία για μεταπτυχιακό. Για κάποιο λόγο, ίσως και λόγω οικειότητας με τη γλώσσα, ίσως γιατί μου άρεσε ιδιαίτερα το Λονδίνο, ήθελα την Αγγλία. Είχα φυσικά κάνει και μια έρευνα και πολλά καλά πανεπιστήμια, με μεταπτυχιακά προγράμματα πάνω στο αντικείμενό μου, βρίσκονταν εκεί.

Ξεκίνησα λοιπόν τις διαδικασίες, οι οποίες αποδείχτηκαν αρκετά πιο περίπλοκες από ότι πίστευα. Όχι δύσκολες. Περίπλοκες και χρονοβόρες. Ευτυχώς βέβαια, σε όλη αυτή τη διαδικασία, με βοήθησε κι ο αδερφός μου, που ως μεγαλύτερος και έχοντας κάνει κι εκείνος μεταπτυχιακό στην Αγγλία, είχε τη σχετική εμπειρία.

Το βασικό είναι να καταλήξεις σε λίγα και καλά πανεπιστήμια. Εγώ, λανθασμένα, έκανα αίτηση σε πολλά, νομίζω γύρω στα δέκα. Και λέω λανθασμένα, γιατί ουσιαστικά δυο-τρία με ενδιέφεραν πραγματικά, αλλά επειδή επέλεξα δέκα, έπρεπε να κάνω τις διαδικασίες (μεταφράσεις, συστατικές επιστολές, αιτήσεις επί δέκα φορές). Το αντικείμενο που με ενδιέφερε ήταν το Media Management. Οι απαιτήσεις εισαγωγής ήταν σε όλα τα πανεπιστήμια πάνω κάτω οι ίδιες.

Warwick campus

Warwick campus

Τα απαραίτητα χαρτιά l Οι μεταφράσεις εγγράφων l Το IELTS

Απολυτήριο πανεπιστημίου και αναλυτικά τα μαθήματα και οι βαθμοί μεταφρασμένα στα αγγλικά, συστατικές επιστολές από δυο καθηγητές ή από καθηγητή και εργοδότη (επίσης στα αγγλικά), προσωπικό cover letter και φυσικά IELTS, το ειδικό πτυχίο αγγλικών που ζητούν τα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Εκτός αν τα αγγλικά είναι μητρική σου γλώσσα. Αν έχεις πατέρα/ μητέρα από εκεί και μιλάς άπταιστα αγγλικά, τότε δεν χρειάζεσαι κανένα σχετικό αποδεικτικό. Η μετάφραση γίνεται από την μεταφραστική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και το κόστος κυμαίνεται ανάλογα με την κατηγορία των εγγράφων, αλλά και με τη διαδικασία (απλή η επείγουσα). Δες εδώ για λεπτομέρειες.

Αυτό το τελευταίο είναι και ένα σημείο που διαφέρει από πανεπιστήμιο σε πανεπιστήμιο. Τα πιο απαιτητικά, ας το πούμε, ιδρύματα ζητούν και υψηλότερο βαθμό στο IELTS. Το πτυχίο αυτό, αποκτάται σχετικά εύκολα, εάν έχεις βάσεις στην αγγλική γλώσσα. Ή μάλλον, για να είμαι πιο ακριβής, δεν τίθεται θέμα «περνάς» ή «κόβεσαι». Το θέμα είναι να επιτύχεις το «σκορ» που θέλεις. Τα «καλά» πανεπιστήμια ζητούν συνήθως σκορ 7 και πάνω (με άριστα το 10).

Το Warwick ζητούσε (για το συγκεκριμένο πρόγραμμα που είχα επιλέξει εγώ, το Creative and Media Enterprises), 7. Το απαιτούμενο σκορ διαφέρει από πρόγραμμα σε πρόγραμμα. Για να είμαι ειλικρινής, είχα θεωρήσει εξαιρετικά δύσκολο να με δεχτούν, αφού θεωρείται ένα από τα καλύτερα και πιο απαιτητικά πανεπιστήμια. Έκανα όμως την αίτηση και περίμενα. Να σου πω εδώ, ότι είχα καταθέσει όλα τα απαραίτητα χαρτιά και η μοναδική εκκρεμότητα ήταν το IELTS. Ωστόσο, δεν υπήρχε πρόβλημα σε αυτό. Να το ξέρεις αυτό. Η αίτησή σου προχωρά, καταχωρείται και το πανεπιστήμιο αναμένει απλώς το χαρτί που εκκρεμεί. Αφού έκανα εντατικά μαθήματα αγγλικών, έδωσα τις εξετάσεις. Η δυσκολία της εξέτασης αυτής έγκειται στην διαδικασία της. Ο χρόνος που έχεις για κάθε ενότητα είναι ελάχιστος και σπάνια προλαβαίνεις για μια επανάληψη. Συνεπώς, πρέπει να είσαι γρήγορος, προσεκτικός και απόλυτα συγκεντρωμένος.

Έδωσα, που λες, τις εξετάσεις και με αγωνία περίμενα τα αποτελέσματα. Είχα πάει θυμάμαι, με την κολλητή μου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση για να παραλάβω τον φάκελο. Τον άνοιξα αγχωμένη και το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στον τελικό βαθμό. Και ναι! Σκορ 7! Ακριβώς 7! Χαρούμενη, όσο δε φαντάζεσαι, πήγα στο σπίτι, και έστειλα και το χαρτί αυτό στο πανεπιστήμιο. Τώρα πια, περίμενα τις τελικές αποφάσεις.

Στο σημείο αυτό, να επισημάνω ότι καλό είναι να ξεκινήσεις τις διαδικασίες νωρίς, γιατί συνήθως παίρνει περισσότερο χρόνο από αυτόν που πιστεύεις. Εμένα θυμάμαι με δυσκόλεψε αρκετά να βρω τους καθηγητές που θα μου έγραφαν τις επιστολές. Γιατί; Ένα θα σου πω. Ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Κάποιοι καθηγητές δεν απάντησαν ποτέ στα mail μου, άλλοι δεν εμφανίζονταν ποτέ στα γραφεία τους τις ημέρες και ώρες που είχαν δηλώσει ως «ώρες υποδοχής». Άλλοι πάλι, απαιτούσαν να έχεις επιλέξει ΟΛΑ τα μαθήματά τους στα τέσσερα χρόνια σπουδών. Η ζωή μου έγινε αρκετά δύσκολη, με λίγα λόγια, και ευτυχώς οι άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν ήταν δυο, τους οποίους εκτιμούσα ανέκαθεν ούτως ή άλλως. Τους εκτιμούσα γιατί ήταν καθηγητές με όλη τη σημασία της λέξης. Οι κύριοι, λοιπόν, αυτοί με βοήθησαν ιδιαίτερα σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Είχα γίνει δεκτή, θυμάμαι, από όλα τα ιδρύματα που είχα κάνει αιτήσεις. Μάλιστα, είχα ψάξει γκρουπάκια στο facebook, είχα βρει νέους που στο ‘about’ τους έγραφαν ότι έχουν σπουδάσει στα πανεπιστήμια που με ενδιέφεραν και δεν δίστασα να τους στείλω μήνυμα. Ζητούσα, δηλαδή, πληροφορίες, συμβουλές, εντυπώσεις. Άλλωστε, θα κατέθετα ένα πολύ σημαντικό ποσό χρημάτων και ήθελα να κάνω την πιο σωστή επιλογή. Το θέμα «μεταπτυχιακό» ήταν το κυρίαρχο εκείνη την περίοδο. Ρωτούσα συνέχεια, έψαχνα.

FullSizeRender

Lakeside, εστίες

Όταν το Warwick είπε το ναι!

Ένα βράδυ είχα βγει με παρέα και γύρισα (το θυμάμαι σαν σήμερα) στις 02:00 το πρωί. Ανοίγω υπολογιστή και πάω στα mail μου. Mail από το Warwick (που ήταν και ο μεγάλος μου στόχος). Η καρδιά μου χτυπούσε και είχα αγχωθεί για το τι θα διάβαζα. Το ανοίγω. ‘Dear Mrs Petropoulou, we are happy to announce that you have been accepted to the course…’. Εντάξει. Νομίζω χοροπηδούσα από χαρά! Το ‘Creative and Media Enterprises’ ήταν ουσιαστικά media management, αλλά επεκτεινόταν σε κάθε σχετική βιομηχανία ψυχαγωγίας/ media.

Συγκεκριμένα, αυτό το μεταπτυχιακό είναι το πρώτο στην Αγγλία που ξεκίνησε να εξετάζει την βιομηχανία της «δημιουργίας». Ο στόχος του είναι να ανοίξει πόρτες σε τομείς όπως η τηλεόραση, η διαφήμιση, το μάρκετινγκ ή να σε βοηθήσει να δημιουργήσεις την δική σου επιχείρηση. Μάλιστα, κάναμε και σχετικό- ιδιαίτερα χρήσιμο- project, καθώς και συνεργασίες με εταιρίες της Αγγλίας (εξαιρετικά ενδιαφέροντα μαθήματα/ εργασίες, αλλά θα σου μιλήσω γι αυτά σε επόμενο post).

Πήρα τηλέφωνο τους δικούς μου, τους φίλους μου! Ήμουν ενθουσιασμένη. Μπορεί το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο να μην ήταν στο Λονδίνο, ήταν περίπου μιάμισι ώρα εκτός, ανάμεσα στο Coventry και στο Leamington Spa, αλλά πραγματικά δεν με ένοιαζε. Το όνομα μόνο που κουβαλούσε ήταν αρκετό. Να σου πω, επίσης, ότι ακριβώς επειδή ήταν και εκτός Λονδίνου, είχε και χαμηλότερο κόστος στα δίδακτρα και στη διαμονή, στις εστίες.

Τα βήματα μετά ήταν συγκεκριμένα. Αίτηση για διαμονή στις εστίες του πανεπιστημίου. Οι δυο πρώτες στην προτίμησή μου ήταν το Lakeside και το Heronbank. Και αυτό επειδή το κάθε δωμάτιο είχε το δικό του πριβέ μπάνιο (απαραίτητη προϋπόθεση για εμένα προσωπικά). Ένας διάδρομος, οκτώ δωμάτια, κοινή κουζίνα (το καλύτερο και για κοινωνικοποίηση). Τελικά, με δέχτηκαν στο Lakeside, το οποίο ήταν ακριβώς όπως το λέει η λέξη. Δίπλα στη λίμνη. Αλλά αυτά θα στα περιγράψω στο επόμενο post (με πολλές φωτοραφίες, σε αυτό σου δείχνω ένα μικρό δείγμα μόνο). Αυτό του πακεταρίσματος και της άφιξης εκεί.

Εσύ; Έχεις κάνει μεταπτυχιακό εκτός Ελλάδος; Ποιες είναι οι εμπειρίες σου;

ΥΓ: Για πληροφορίες σχετικά με το μεταπτυχιακό, το πανεπιστήμιο, εννοείται με ρωτάς :)

Κράτα το

11 Comments

  • Λευτέρης says:

    Γεια σου,
    Συγχαρητήρια για το γράψιμό σου! Είμαι σε φάση που τελειώνω τη σχολή και το θέμα του μεταπτυχιακού στο εξωτερικό άρχισε να οριμάζει στο μυαλό μου. Έχω πολλές ερωτήσεις, αλλά λέω να ξεκινήσω με δυο. Πιστεύεις ότι είναι καλό να κάμεις μεταπτυχιακό αμέσως μετά το πρώτο σου πτυχίο ή να ξεκινήσεις να μπαίνεις στην αγορά εργασίας και στη συνέχεια να κατασταλλάξεις για μεταπτυχιακό; Επίσης μια ερώτηση σχετικά με τη γλώσσα. Είχα πτυχίο αγγλικών και δεν το δέχτηκαν ή δεν είχες καθόλου; Εγώ έχω το Proficiency του Michigan (ECPE) το δέχονται στην Αγγλία ή θέλουν πτυχίο από βρετανικό πανεπιστήμιο;
    Σ ευχαριστώ

    • maria says:

      Καλησπέρα Λευτέρη! Αρχικά, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Λοιπόν, σχετικά με τις ερωτήσεις σου. Τώρα που έχει περάσει καιρός από την εποχή του μεταπτυχιακού και βλέπω τα πράγματα μέσα από την αγορά εργασίας, θεωρώ ότι είναι προτιμότερο να μπει κανείς στην αγορά εργασίας, ώστε να δει τι ακριβώς θέλει να κάνει. Πολλές φορές, τα πράγματα στη θεωρία είναι εντελώς διαφορετικά από την πράξη. Συνεπώς, μεταπτυχιακά προγράμματα που σου αρέσουν πολύ και θεωρητικά είναι πολύ ενδιαφέροντα, μπορεί στην πράξη να δεις ότι δεν είναι. Και το αντίθετο φυσικά. Η προσωπική μου γνώμη είναι θα ήταν καλό να πάρει κανείς μια γεύση από το αντικείμενο που θέλει να σπουδάσει, έστω με πρακτική άσκηση. Η παγίδα βέβαια εδώ, είναι ότι αν μπεις στην αγορά εργασίας και καταφέρεις να μείνεις και να κάνεις κάποια βήματα, δεν θα είναι πολύ εύκολο να τα αφήσεις για να φύγεις για μεταπτυχιακό. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, οι εταιρείες χρηματοδοτούν οι ίδιες τους υπαλλήλους για μεταπτυχιακό, αν εκτιμήσουν ότι αξίζει να επενδύσουν πάνω τους. Βέβαια, αν γίνει αυτό, θα είναι (προφανώς) μεταπτυχιακό στην Ελλάδα. Κάτι ακόμη σημαντικό, είναι να σκεφτείς αν θέλεις να παραμείνεις στο εξωτερικό όταν κάνεις το μεταπτυχιακό. Σίγουρα, στους περισσότερους εργασιακούς τομείς, οι ευκαιρίες στην Ελλάδα είναι κάπως περιορισμένες πια. Όχι ότι έξω είναι εύκολα, εννοείται πως όχι, απλά υπάρχει καλύτερο έδαφος. Πάντως, ένα μεταπτυχιακό στο εξωτερικό, δεν είναι μόνο οι πανεπιστημιακές γνώσεις, αλλά και οι γνώσεις γενικότερα. Ανοίγουν οι ορίζοντές σου, μιλάς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, είναι απίστευτη εμπειρία.

      Σχετικά με το πτυχίο αγγλικών, κι εγώ το Proficiency of Michigan έχω, αλλά δεν το δέχτηκαν (γιατί δεν είναι βρετανικό). Αυτό που δέχονται, αν θυμάμαι καλά, είναι το Proficiency of Cambridge. Αλλιώς, πρέπει να δώσεις εξετάσεις για το IELTS.

      Για ο,τιδήποτε άλλο χρειαστείς, στείλε μου και mail αν θέλεις, στο info@mylandingrunway.com. Ελπίζω να σε βοήθησα κάπως!

  • Κατερίνα says:

    Γεια σου!Εχει περασει καιρός βέβαια από το post αλλα ήθελα να πω κ εγω οτι τωρα κάνω τις αιτήσεις μου για Αγγλία και έχω αγχωθεί.Οχι τόσο για το αν θα με πάρουν κάπου αλλά για τις υποτροφίες που πρέπει να εξασφαλίσω. Έχεις υποψιν σου αν παρέχονται υποτροφίες για part time εκτός απο full time? Γιατι θα με ενδιέφερε περισσότερο.

    • maria says:

      Γεια σου Κατερίνα! Δυστυχώς δεν γνωρίζω λεπτομέρειες σχετικά με τις υποτροφίες. Αν μπεις, όμως, στο site των πανεπιστημίων που σε ενδιαφέρουν, θα τα βρεις λογικά όλα. Καλή επιτυχία!

  • ΝΑΝΤΙΑ says:

    Καλησπέρα,ήθελα να ρωτήσω εάν για το motiviation letter απευθύνθηκες σε κάποιο γραφείο ή το συνέταξες μόνη σου με την βοήθεια του internet?

    • maria says:

      Καλησπέρα! Μόνη μου. Διάβασα τις κατευθύνσεις του πανεπιστημίου σχετικά με το τι θέλει να περιλαμβάνεται και μπορεί και να έψαξα και στο internet γενικά κάποια πράγματα. Καλή συγγραφή!

  • ΝΑΝΤΙΑ says:

    και το βιογραφικό στα αγγλικά,μόνη σου ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>