ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ: Η ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΑΡΧΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ

2

Προτού ξεκινήσω να σου διηγούμαι όλα όσα έκανα, είδα και βίωσα στο ταξίδι μου στην Αμερική, λέω να σου πω όλα όσα αισθάνθηκα με την επιστροφή. Συναισθήματα που προκύπτουν, δηλαδή, μετά από κάθε επιστροφή. Ανεξαρτήτως προορισμού.

Επιστρέφεις, λοιπόν, στην καθημερινότητά σου. Και συνήθως, αν κρίνω από εμένα, χρειάζεσαι λίγο χρόνο για να απορροφήσεις όλα όσα έζησες τις ημέρες του ταξιδιού σου και για να αποφασίσεις. Σου άρεσε το μέρος ή όχι; Θα θελήσεις να ξαναπάς ή όχι; Θα μπορούσες να ζήσεις εκεί μόνιμα ή όχι;

Τελευταία, η κυρίαρχη σκέψη μου, που γίνεται όλο και πιο έντονη μετά από κάθε ταξίδι, είναι η εξής. Για ποια χώρα είμαστε προορισμένοι να ζήσουμε; Είναι μόνο μία; Πώς θα κατασταλάξουμε, εάν δεν ζήσουμε σε κάποιες που έχουμε ξεχωρίσει από τα ταξίδια μας. Σε μια ή σε δυο.

1

Διάβασα πρόσφατα κάτι. «Δεν είσαι δέντρο για να μην κινείσαι». Κάπως έτσι. Δεν έχουμε ρίζες. Αν δεν θέλουμε να παραμένουμε κάπου που δεν μας αρέσει για τους χ, ψ λόγους, μπορούμε κάλλιστα να αποχωρήσουμε και να χτίσουμε μια νέα ζωή κάπου αλλού.

Έχω πολύ αντιφατικά συναισθήματα τον τελευταίο καιρό. Αφενός χαίρομαι όταν γυρίζω «σπίτι μου», στη χώρα μου, δηλαδή, στην πόλη μου και στο σπίτι μου, αφετέρου λέω «αυτό ήταν; Μόνο μια μικρή γεύση ως τουρίστας θα πάρω;»

Γιατί, τουρίστας ή ταξιδιώτης, εάν δεν βιώσεις την πόλη ως ντόπιος, σίγουρα δεν μπορείς να την μάθεις 100%. Αν δεν την ζήσεις στα καλά της και στα άσχημά της. Όταν παραμένεις λίγες ημέρες σε ένα μέρος, δεν θα σε ενοχλήσει ας πούμε η κίνηση, ο συνωστισμός στο μετρό, ο άσχημος καιρός. Θα τα βρεις και χαριτωμένα! Εάν όμως ζεις εκεί κάθε μέρα; Θα είσαι εντάξει; Και πέρα από αυτά, πώς θα είσαι επαγγελματικά; Άλλες αγορές στην Αμερική, άλλες στην Ελλάδα ή σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή πόλη. Άλλο το επίπεδο του ανταγωνισμού, άλλοι οι ρυθμοί, άλλες οι δυσκολίες. Εδώ μπορεί να είσαι «τα πάντα» κι εκεί το «τίποτα». Καταλαβαίνεις πως το εννοώ. Εδώ να έχεις στρώσει μια πορεία και να είσαι ο καρχαρίας στον ωκεανό, εκεί μπορεί να είσαι το πιο μικρό ψάρι.

Τυχερό χαρτί που βρήκα στο δρόμο

Τυχερό χαρτί που βρήκα στο δρόμο

Ωστόσο, πώς θα μάθεις τι θα είσαι και τι μπορείς να είσαι, εάν δεν το δοκιμάσεις; Μόνο αν αφήσεις την comfort zone σου θα ανακαλύψεις τα πραγματικά σου όρια. Βέβαια, μπορεί να μην αντέχεις και στη σκέψη της αποτυχίας. Ή της πίεσης. Ή απλά του ξεβολέματος. Γιατί δεν είναι ότι δεν είσαι καλά εδώ που είσαι, μια χαρά είσαι, αλλά θέλεις το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό. Οπότε, προτιμάς να μην ρισκάρεις και να συνεχίσεις να «παίζεις» στα σίγουρα. Και ίσως αυτό να είναι το κλειδί. Ξέρεις, όταν έχεις τα πέντε-δέκα βασικά πράγματα που χρειάζεται ένας άνθρωπος, είναι πιο δύσκολο να τα αφήσεις για να κυνηγήσεις μια ιδέα. Για μια σκέψη που σε «τρώει» μέσα σου, αλλά δεν έχεις ακόμη προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτή η σκέψη. Έχεις μια καλή δουλειά, την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τις δραστηριότητές σου, ένα σπίτι να μένεις. Αν δεν τα είχες αυτά ή κάποιο από αυτά, θα ήταν, εκτιμώ, και πολύ πιο εύκολο να πάρεις και πιο γρήγορες και ριζοσπαστικές αποφάσεις. Να κυνηγήσεις την ιδέα σου και τις θεωρίες σου.

Μεγαλώνοντας (η σοφία των 29 και σύντομα 30!), γνωρίζοντας και μιλώντας με τόσους ανθρώπους μέσα από τόσα ταξίδια, διαπιστώνω ότι η ζωή πραγματικά φεύγει μέσα από τα χέρια σου και ο χρόνος δεν γυρνά πίσω. Οπότε, ό,τι είναι να κάνεις, κάν’το τώρα, κάν’το άμεσα. Γιατί αν δεν το κάνεις, πάντα θα αναρωτιέσαι. Και αυτό το συναίσθημα, είναι χειρότερο από αυτό της δυσκολίας ή της πιθανής δυσκολίας. Αν αυτή η «ιδέα» σε τρώει μέσα σου και λειτουργεί ως μια εσωτερική φωνή που σου μιλά καθημερινά, μήπως να την ακούσεις;

ΥΓ: Τα λέω σε σένα, για να τα ακούω κι εγώ.
ΥΓ2: Αυτό ήταν μάλλον ένα κάπως ασυνάρτητο κείμενο, με σκόρπιες σκέψεις. Λογικό, γιατί και οι δικές μου σκέψεις κάπως ασυνάρτητες είναι :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>